صنعت فولاد یکی از بخشهای مهم در اقتصاد جهان محسوب میشود و به دلیل وجود کثرت حلقه های ارتباطی بالادست وپایین دست با دیگر بخشهای اقتصادی به عنوان صنعتی پیشرو و کلیدی از اهمیت خاصی برخوردارمیباشد، به طوری که میزان تولید و مصرف آن نمایانگر پیشرفت صنعتی و اقتصادی کشورها و تحرک و شکوفایی دیگر بخشهای اقتصادی است.
مصرف سرانه فولاد دنیا حدود 240 کیلوگرم به ازای هر نفر می باشد که این میزان در کشورهای پیشرفته صنعتی بین 300 تا 500کیلوگرم و در کشورهای فقیر و توسعه نیافته کمتر از 100 کیلوگرم است. مصرف سرانه فولاد در ایران نیز حدود 266کیلوگرم می باشدکه بیش از متوسط جهانی میباشد.
گستره کاربرد انواع متفاوت فولادها و استفاده از آنها با ویژگیهای شیمیایی و مکانیکی بسیار محدود ، چنان کاربردی به فروآلیاژها داده است که بدون این مواد ، استفاده مطلوب از فولاد عملا ناممکن می باشد و پیشرفت تکنولوژی تولید فروآلیاژها به جایی رسیده است که امروزه برخی از فلزات خالص مانند سیلیسیم ، منگنز ، کروم و وانادیم در کوره قوس الکتریکی تولید می شوند و هریك به ویژه فرو منگنز و سیلیکومنگنز کاربردهای شایان توجهی در صنایع دارند .
تولید جهانی آلیاژهای منگنز بالغ بر 20 میلیون تن در سال می باشد ، آلیاژهای منگنز که عمدتا شامل فرومنگنز پرکربن و سیلیکو منگنز میباشند، از مواد مصرفی در صنایع فولادسازی، تولید ادن و صنایع ریخته گری می باشند، به طوری که به ازای هرتن فولاد حدود10الی11 کیلوگرم آلیاژهای منگنز مورد نیاز است ،که به تبع روند استفاده از فرومنگنز و فروسیلیکومنگنز در سالهای اخیر(با توجه به افزایش تولید فولاد) نیز رو به افزایش می باشد.
میزان تولید جهانی آلیاژه ای منگنز بیش از 20 میلیون تن درسال می باشد که حدود 65 % آن مربوط به تولید فروسیلیکومنگنز است.
مطالعات بازار داخلی منگنز بیانگر آن است که در حال حاضر کمبود تولید در مقایسه با میزان مصرف وجود داشته و در طول سالهای آتی با اجرای طرحهای توسعه فولاد و نیز طرحهای جدید در برنامه پنجم، کل تولیدات کارخانجات داخلی در ایران نیزجوابگوی صنایع فولاد سازی نخواهد شد و به دلیل ایجاد ارزش افزوده بیشتر و صادرات فرومنگنز و فروسیلیکومنگنز به جای خام فروشی سنگ منگنز نیاز به احداث کارخانجات تولید فرومنگنز و فروسیلیکو منگنز درکشور می باشد.